BESYO
BESYO Yetenek Sınavına 3 Ayda Nasıl Hazırlanılır?
4 dk okumaVedat Timuroğlu

Üç ay, sıfırdan başlayan bir aday için kısa ama düzgün planlandığında yeterli bir süredir. Haftalık dağılım, hangi haftada neye öncelik verileceği ve en sık yapılan hatalar.
Üç ay, BESYO yetenek sınavı için kısa bir süredir — ama imkânsız değildir. Belirleyici olan kaç saat çalıştığınız değil, o saatleri hangi sırayla harcadığınızdır. Her yıl aynı manzarayı görüyoruz: iki aday aynı gün başlıyor, aynı kadar çalışıyor, biri sınavda hedeflediği dereceyi tutturuyor, diğeri son bölümde nefessiz kalıyor. Fark neredeyse her zaman planlamada.
Bu yazıda üç aylık bir hazırlığın nasıl bölüneceğini, hangi haftada neye öncelik verilmesi gerektiğini ve en çok karşılaştığımız hataları anlatıyorum.
Önce bir şeyi netleştirelim: parkur ezberlenmez
Adayların büyük bölümü hazırlığa "parkuru öğrenmek" olarak bakıyor. Oysa parkur bir hareket dizisi değil, bir kapasite testidir. Sizden istenen şey, yön değiştirirken hızınızı kaybetmemek, engeli geçerken ritminizi bozmamak ve son bölüme nefesiniz yeterken varmaktır. Bu üçü birbirinden bağımsız çalışılamaz.
Parkurun sırasını bilmek elbette işe yarar; ama sırayı bilen ama kapasitesi olmayan bir aday, ikinci turda çöker. Bu yüzden ilk altı hafta neredeyse hiç tam parkur koşmuyoruz.
Ay 1: Zemin kurma
İlk dört hafta sıkıcıdır ve sıkıcı olması gerekir. Bu dönemde hedef performans değil, yüklenmeye hazır bir beden.
- Aerobik temel. Haftada 2–3 gün, düşük tempolu ve uzun süreli koşu. Amaç hız değil, kalp–akciğer kapasitesini yükseltmek. Sonraki iki ayın tamamı bu zeminin üzerine kurulacak.
- Hareket kalitesi. Çömelme, tek ayak denge, kalça ve ayak bileği hareketliliği. Yıllardır masa başında oturmuş bir adayın kalça hareketliliği kısıtlıdır; bu düzeltilmeden yapılan sıçrama çalışması gelişme değil hasar üretir.
- Temel kuvvet. Kendi vücut ağırlığıyla itiş, çekiş ve gövde çalışmaları. Ağırlık henüz gerekmiyor.
Bu ayın sonunda kimse "hazır" hissetmez. Normal olan budur. Zemini atlayan adaylar ikinci ayda sakatlanır ve üç aylık planları ikiye iner.
Ay 2: Kapasiteyi performansa çevirme
İkinci ay, kazandığınız zeminin üzerine hız ve güç eklediğiniz aydır.
- Sürat. Kısa mesafe çıkışları ve ivmelenme çalışmaları. Tam dinlenmeyle, az tekrarla. Yorgunken yapılan sürat çalışması sürat değil, dayanıklılık çalışmasıdır.
- Çeviklik. Slalom, koni çalışmaları, ani duruş–kalkış tekrarları. Parkurun en çok saniye kaybettiren bölümü genellikle yön değiştirmelerdir.
- Pliometri. Dikey sıçrama, çift ayak engel geçişleri. Az sayıda, kaliteli tekrar; yorulunca kesin.
- Parkur parçaları. Tam turu değil, iki–üç istasyonluk bölümleri çalışın. Teknik hatalar burada düzeltilir.
Bu ayın sonunda ilk tam parkur denemenizi yapın ve süreyi kaydedin. Bu sayı, motivasyon için değil, planı ayarlamak için lazım.
Ay 3: Simülasyon ve keskinleşme
Son ay yeni bir şey öğrenme ayı değildir. Öğrendiğinizi sınav koşullarında tekrarlama ayıdır.
- Haftada 2 tam parkur simülasyonu. Kronometreyle, tek denemede, dinlenmiş değil sıra beklemiş hâlde. Sınav günü parkuru dinlenmiş koşmayacaksınız.
- Hata analizi. Her denemeden sonra nerede saniye kaybettiğinizi bulun. Çoğu adayda kaybın büyük bölümü tek bir istasyonda toplanır. Genel kondisyonu artırmak yerine o istasyonu hedeflemek, aynı sürede çok daha fazla kazandırır.
- Son 10 gün: yükü düşürün. Bu, adayların en çok direndiği tavsiyedir. Son haftada yapılan ağır antrenman size hiçbir şey kazandırmaz, yalnızca sınav gününe yorgun girmenizi sağlar. Toparlanma da programın parçasıdır.
En sık yapılan üç hata
Birinci: TYT'yi ihmal etmek. Yerleştirme puanı çoğu üniversitede TYT puanı ile yetenek sınavı sonucunu birlikte değerlendirir. Mükemmel bir parkur derecesi, düşük bir TYT puanının etkisini azaltır ama ortadan kaldırmaz.
İkinci: Her gün antrenman yapmak. Gelişme antrenmanda değil, antrenman sonrası toparlanmada olur. Haftada 4 gün planlı çalışan bir aday, 7 gün rastgele çalışandan neredeyse her zaman öndedir.
Üçüncü: Ağrıyı görmezden gelmek. Üç aylık bir planda iki haftalık bir sakatlık, planın altıda birini götürür. Ağrı sinyal verdiğinde çalışmanın yönünü değiştirin — durdurmak zorunda değilsiniz, ama zorlamayın.
Sıkça sorulan sorular
Üç ay gerçekten yeterli mi?
Düzenli spor geçmişi olan bir aday için genellikle yeterli. Sıfırdan başlıyorsanız üç ay "girilebilir" bir sınav için yeterli, ancak yüksek bir derece için 5–6 ay daha gerçekçi. Erken başlamanın avantajı, son ayı yeni şeyler öğrenmeye değil keskinleşmeye ayırabilmenizdir.
Haftada kaç gün çalışmalıyım?
İlk iki ay 4 gün, son ay 4–5 gün. Bunun üzerine çıkmak, toparlanma süresini kısalttığı için genellikle ters teper.
Sınavdan bir gün önce ne yapmalıyım?
Hafif bir ısınma, esneme ve erken uyku. Parkur denemesi yapmayın. Son 24 saatte kazanabileceğiniz hiçbir şey yok, ama kaybedebileceğiniz çok şey var.
Sadece koşarak hazırlanabilir miyim?
Hayır. Koşu dayanıklılığı geliştirir ama parkur yön değiştirme, sıçrama ve denge ister. Yalnızca koşan adaylar genellikle parkurun teknik bölümlerinde zaman kaybeder.
Ölçüm yapmadan program yazılabilir mi?
Yazılabilir ama doğru olmaz. İki adayın aynı üniversiteye hazırlanıyor olması aynı programı yapacakları anlamına gelmez. Zayıf halkası dayanıklılık olan adayla, zayıf halkası çeviklik olan aday farklı yerlerden başlamalı — bu yüzden hazırlığa her zaman ölçümle başlıyoruz.
Yazar
Vedat Timuroğlu
Başarı Spor Akademisi kurucusu ve baş antrenörü. 2007’den beri sporcu yetiştiriyor.
Profili gör

